Mi hajaar chintanni by Sandeep Khare October 20, 2008

मी हजार चिंतानी हे डोके खाजवतो
तो कट्यावर बसतो घुमतो शीळ वाजवतो

मी जुनाट दारापरी किरकिरा बंदी
तो सताड उघड्या खिडकीपरी स्वछन्दी
मी बीजागरींशी जीव गंजवित बसतो
तो लन्घुन चौकट पार निघाया बघतो

डोळ्यात माझिया सूर्याहून संताप
दिसतात त्वचेवर राप उन्हाचे शाप
तो त्याच उन्हाचे झगझगीत लखलखते
घडवून दागिने सूर्यफुलांवर झुलतो

मी पायी रुतल्या काचंवरती चिडतो
तो त्याच घेऊनी नक्षी मांडून बसतो
मी डाव रडीचा हात जिंकतो अंती
तो स्वच्छ मोकळ्या मुक्त मनाने हरतो

मी आस्तिक मोजत पुण्याईची खोली
नवसांची ठेऊन लाच लावतो बोली
तो मुळात येतो इच्छा अर्पुन सार्‍या
अन् धन्यवाद देवाचे घेऊन जातो

मज अध्यात्माचा रोज नवा शृंगार
लपतो न परी चेहेरा आत भेसूर
तो फक्त ओढतो शाल नभाची तरीही
त्या शामनिळ्याच्या मोरपिसा परी दिसतो